Blik uit het groen

Lake Manyara begint met bos. Direct achter de poort rijd je een grondwaterbos in, een echt dicht bos in een land dat verder vooral droog en open is, gevoed door water dat van de Rift-wand ondergronds naar beneden komt. Je ziet er niet ver, en dat is precies waarom je er andere dieren tegenkomt dan op de vlakte.

De weg ligt hier hoger dan het bos zelf. Aan onze kant viel de grond weg, waardoor we niet omhoog het bladerdak in hoefden te kijken maar er zo ongeveer in konden kijken. Daar zat hij, op ooghoogte, rustig met de bladeren om hem heen te spelen.

Hij bleef een tijd zitten, wat bij apen niet vanzelfsprekend is. Alles in dit beeld is groen: het blad voor hem, het bos achter hem, het licht dat erdoorheen komt. Het enige wat dat niet is, is zijn gezicht.