Van rallyproef naar Serengeti en alles ertussenin

Hoe het begon

Ik ben Robin Verheggen, geboren in Milheeze en tegenwoordig woonachtig in Beek en Donk. Als klein jongetje stond ik al langs de kant bij de ELE Rally, meegenomen door mijn vader. Die fascinatie voor rally's groeide mee, maar in 2008 veranderde er iets. Ik pakte een camera. Wat begon met een simpele compactcamera langs een Duitse rallystage, groeide uit tot een passie die me naar de Dakar Rally, Cross Country races door Europa en het Midden-Oosten, en uiteindelijk naar de wildste plekken van Afrika zou brengen.

Na die compactcamera kwam mijn eerste echte body: een Canon 350D. Daar kwam later een 1D Mark III bij, de 350D maakte plaats voor een 5D en die uiteindelijk voor een EOS RP. Inmiddels sta ik langs de kant met een Sony A7C II en een A9. Elke stap kwam omdat ik ergens tegenaan liep, niet omdat er iets nieuws in de winkel lag. De hobby werd expertise, en rally bleef trekken. Maar er kwam iets bij.

De Afrika-connectie

In 2023 kwam ik in aanraking met Afrikaanse wildlife in Zuid-Afrika's Addo Elephant Park. Een jaar later volgde Kruger Park, en in 2025 twee keer het Northern Circuit in Tanzania. Wat bedoeld was als kennismaking, werd een obsessie.

Dieren vastleggen deed ik altijd al. In dierentuinen, overal waar ik een camera kon richten. Maar in de Afrikaanse bush viel alles op z'n plaats. Die luipaard in een boom, het gouden licht over de Serengeti, een olifantenkudde bij zonsondergang. Dit was waar ik naar zocht zonder het te weten.

In 2025 rondde ik het FGASA Nature Enthusiast Workbook af, niet omdat het moest, maar omdat ik wilde begrijpen wat ik fotografeerde. Elk detail van gedrag, ecologie en conservatie maakt me een betere fotograaf. Het zorgde er ook voor dat ik beter inzie waarom natuurbehoud zo belangrijk is. Ook dat is een van de redenen om wildlife te fotograferen. Daarom doneer ik een deel van de opbrengst van elke verkochte wildlife print aan Stichting Wildlife.

Twee werelden, één lens

Rally's en wildlife. Het klinkt als een bizarre combinatie. Maar beide vragen hetzelfde: anticipatie op beweging, begrip van gedrag, het perfecte moment herkennen voordat het gebeurt. Of je nu een rallywagen door een haarspeldbocht ziet komen of een cheetah ziet versnellen, het gaat om timing, compositie, en licht.

Rally blijft toegankelijk en dichtbij. Ik combineer mijn fotografie met mijn vaste baan, dus veel reizen naar Afrika vraagt planning en tijd. Voorlopig blijf ik beide werelden doen, en dat maakt me juist scherper in allebei.

Meer dan alleen fotografie

Naast fotografie schrijf ik. Jarenlang verzorgde ik communicatie voor rallyteams, van Van Loon Racing tot diverse Dakar-deelnemers, en publiceer ik via RallyTracks.nl. Die vaardigheid in storytelling breng ik nu ook in voor bedrijven en organisaties die content nodig hebben die écht werkt. Van artikelen voor Koninklijke Handboogsport Nederland tot commerciële content. Geen marketingpraat, maar verhalen die raken.

Daarnaast ben ik percussionist. Sinds mijn achtste bezig met slagwerk, jarenlang in Milheeze waar ik geboren ben, en in 2022 wereldkampioen met de slagwerkgroep tijdens het WMC. Muziek vraagt dezelfde precisie en timing als fotografie. Misschien passen ze daarom zo goed bij elkaar.

Wat nu?

Op dit moment werk ik aan wildlife prints die verhalen vertellen, rally galleries die energie vastleggen, en content die bedrijven en organisaties helpt groeien. Maar ook mijn kennis overdragen, daarom ben ik de samenwerking begonnen met De Rooij Fotografie. Samen met hen ga ik een aantal workshops en cursussen geven, onder andere de basiscursus.

Mijn doel? Op termijn fotoreizen organiseren en hosten. Anderen meenemen naar de plekken die mij raken, hen helpen de beelden te maken die ze zien. Dat is waar ik naartoe werk.

Je vindt me net zo vaak in de woestijn of de bush als in Nederland. Camera altijd binnen handbereik.